Αναζήτηση αυτού του ιστολογίου

Δευτέρα 30 Ιουνίου 2014

Θεόφιλος: «Δεν έχω ουδεμία επιχειρηματική σχέση με τον Λυκούδη»

από http://e-kefalonia.net/
theofilos-liksouri28
Σχετικά με τα τελευταία δημοσιεύματα που αφορούν την εμπλοκή μου στην εταιρεία ΚΥΜΟΘΟΗ και τη συνεργασία μου με τον κ. Λυκούδη, έχω να δηλώσω τα κάτωθι: Δυστυχώς για μένα δεν είμαι ούτε μέτοχος ούτε συνέταιρος στην εταιρεία ΚΥΜΟΘΟΗ του Χαράλαμπου Λυκούδη (αν ήμουν θα σήμαινε ότι θα ήμουν κάτοχος περιουσιακών στοιχείων). Η συμμετοχή μου μέχρι την 01/05/2013 και η εμπλοκή μου αφορά μόνο τη λειτουργία του λογιστικού μου γραφείου και τη φοροτεχνική μου συνεργασία με την εν λόγω εταιρεία. Ξεκαθαρίζω επίσης ότι η συμμετοχή μου και ο ορισμός μου ως επικεφαλής της ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΗ ΕΝΩΜΕΝΗ ΚΕΦΑΛΟΝΙΑ έχει να κάνει σχέση με την αναγκαιότητα πολιτικής έκφρασης και όχι έκφρασης προσωπικής εμπάθειας, απωθημένων ή ξεκαθαρίσματος προσωπικών λογαριασμών με τον κ. Παρίση, τον κ. Λυκούδη, τον κ. Ανουσάκη ή κάποιον άλλο. Η παρουσία μου στις τελευταίες αυτοδιοικητικές εκλογές είχε να κάνει με πρόταση, πρόγραμμα, ικανούς συνεργάτες, κατάθεση ψυχής 307 συνυποψήφιων μου για προσφορά στον τόπο μας. Η προσπάθεια μας τάραξε τα νερά της πολιτικής ζωής του νησιού μας. Είμαστε η μοναδική δημοτική παράταξη που μετά τις εκλογές χτυπιέται σκληρά και από τη δημοτική αρχή και από τις άλλες δυνάμεις που με την ανοχή τους καταδίκασαν πέντε χρόνια τον τόπο. Ο εκβιασμός σε μένα για τη δημοσιοποίηση του πορίσματος για τον πρώην Δήμο Λειβαθούς αλλά και άλλου είδους χυδαία ανώνυμα δημοσιεύματα, δεν θα ανακόψουν την απόφαση να ζητάμε στοιχεία από τη δημοτική αρχή και να ασκήσουμε για πέντε χρόνια τα καθήκοντα της μείζονος αντιπολίτευσης του Δήμου Κεφαλλονιάς. Η προσπάθεια μας να κάνουμε την Κεφαλονιά Νησί Ζωής συνεχίζεται. 

Θεόφιλος Μιχαλάτος

Επικεφαλής της ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΗ ΕΝΩΜΕΝΗ ΚΕΦΑΛΟΝΙΑ

Έεεεεκτακτες ΑΣΤΟΧΙΕΣ…..

από  http://kefalonianews.gr/
Έεεεεκτακτες ΑΣΤΟΧΙΕΣ…..
Φαίνεται ότι το email με την αναφορά της συνεργασίας Μιχαλάτου και Λυκούδη σε μια εταιρεία ΚΥΜΟΘΟΗ έχει σταλεί σε αρκετούς.
Αναγκάζομαι λοιπόν, να σχολιάσω όλο αυτό το θόρυβο, γρηγορότερα απ’ ότι είχα προγραμματίσει.
Είπα να αναφερθώ στις ΑΣΤΟΧΙΕΣ της Δευτέρας, αλλά σκεπτόμενος τους….. κακεντρεχείς ότι θα λένε πάω να το θάψω. (Χα χα!!).
Παίρνοντας υπόψη και το άρθρο του Γιάννη Κρούσου «Εχθροί και Φίλοι Α.Ε.» σκέφτηκα να επισπεύσω την αναφορά για όλα αυτά που συμβαίνουν (κρύβονται) τριγύρω μας και δεν μας …..αγγίζουν.
Κάποιοι ανακάλυψαν την Αμερική ως φαίνεται και δεν ήξεραν ότι ο Θεόφιλος Μιχαλάτος συνεργάζονταν στενά με τον Διον. Λυκούδη.
Εξάλλου, ούτε ο Διονύσης αλλά ούτε κι ο Θεόφιλος το έκρυψαν ποτέ.
Προς τι λοιπόν οι αναλύσεις επί αναλύσεων, προς τι οι «κραυγές» για διαπλοκή και που το πάνε ή μάλλον το γνωστό: «Που πάμε ρε παιδιά»
Στις δημοτικές εκλογές παίχτηκαν πολλά, κι από το Ληξούρι μεριά με το ΦΙΚΟ και τον Βασίλη Ρουχωτά, αλλά κι από την υπόλοιπη Κεφαλονιά σε Λειβαθώ και Σάμη.
Το Αργοστόλι ο Αλέξανδρος Παρίσης το είχε στο τσεπάκι του. Εδώ θα μπορούσαμε να χρησιμοποιήσουμε πολλά επίθετα.
Προς τι λοιπόν οι σπαραξικάρδιες γραφίδες που βγαίνουν τώρα και μιλάνε για διαπλοκή. Ορέ Γιάννη, κάνεις πως δεν ξέρεις, κι όμως είσαι ο μόνος με την ωραία «πένα» σου που τα γράφεις καλύτερα απ’ όλους.
Όταν το πρωί της πρώτης Κυριακής στον Μεμά έγραφα, ότι κάτι δεν μου πάει καλά μ’ αυτές τις εκλογές. (Το έχω ξαναγράψει, δεν πειράζει ας το ξαναθυμηθούμε).
Από μεριάς Ελειού-Πρόννων με πήραν τηλέφωνο και με ρώταγαν, «τι έχεις Σπύρο μου, τι σε απασχολεί».
Είχαν σίγουρη την πρωτιά Καλαφάτη, έστω και την δεύτερη θέση.
Έβλεπαν τρίτο τον Παρίση.
Αυτή τη στιγμή η μισή και παραπάνω ΕΝΩΜΕΝΗ ΤΕΤΡΑΠΟΛΗ έχει ….ψυχολογικά προβλήματα μ’ αυτό το χαστούκι που έφαγαν και ο Θεόφιλος Μιχαλάτος, με ανακούφιση βρέθηκε στην δεύτερη θέση μαζί με τη γυναίκα του, ρίχνοντας στον Καιάδα τον Σάββα Σαββαόγλου.
Με ανακούφιση, επαναλαμβάνω, γιατί υπήρχαν πληροφορίες ότι μπορεί να έπαιρνε και τον Δήμο.
Αλλά ο Θεόφιλος δεν ήθελε κάτι τέτοιο.
Οι φιλίες χρόνων και οι συνεταιρισμοί, όπως και με την εταιρεία ΚΥΜΟΘΟΗ δεν ξεχνιούνται. Αλλά είναι μια άλλη ιστορία που θα δούμε μέχρι τον Σεπτέμβρη.
Αναρωτιέμαι, αλλά και ρωτάω, αυτόν που έστειλε το email – και τι έγινε ρε φίλε.
Ήταν μια εταιρεία στις τόσες που έχουν κρατηθεί…. μυστικές.
Να μας δώσουν τα πρακτικά και τις αποφάσεις του Επιμελητηρίου τι έχει γίνει μέσα κεί. Πρόεδρος και αντιπρόεδρος.
Μη κρυβόμαστε λοιπόν πίσω από το δάχτυλο μας.
Η φιλοδοξία αυτού του ανθρώπου που λέγεται Θεόφιλος Μιχαλάτος μπορεί να φέρει τα πάνω κάτω.
Ελέγχει με τον μοναδικό τρόπο του τα πάντα.
Τέτοια αρχομανία δεν έχω ξανασυναντήσει στη ζωή μου.
Καλά κάνει.
Δεν μου προκαλεί πια εντύπωση ό,τι και να συμβεί από δω και πέρα.
Διαβάστε το κείμενο που μου έστειλαν. Κοιτάξτε οι αθεόφοβοι τι έβγαλαν. To email είχε αποστολέα το όνομα Nick Anousak. (;) Νίκο στην έχουν στημένη.
Συνέταιροι στην ΚΥΜΟΘΟΗ ΤΟΥΡΙΣΤΙΚΗ ΚΑΙ  ΝΑΥΤΙΛΙΑΚΗ ΑΝΩΝΥΜΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ Μιχαλάτος, Λυκουδαίοι μετά των συζύγων τους!
Μπορούν να μας εξηγήσουν πως δύο άνθρωποι που αλληλοβρίζονται και είναι φαινομενικά αντίπαλοι είναι συνέταιροι σε ανώνυμη εταιρεία;
Όπως θα δείτε και στο παρακάτω πρακτικό της ΚΥΜΟΘΟΗ ΤΟΥΡΙΣΤΙΚΗ ΚΑΙ  ΝΑΥΤΙΛΙΑΚΗ ΑΝΩΝΥΜΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ το Δ.Σ. της εταιρείας αποτελείται από:
· ΘΕΟΦΙΛΟΣ ΜΙΧΑΛΑΤΟΣ (Πρόεδρος & Διευθύνων Σύμβουλος)
· ΜΑΡΙΝΑ ΚΑΡΑΛΛΗ (Σύζυγος του Χαράλαμπου Λυκούδη)
· ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΣ ΛΥΚΟΥΔΗΣ
· ΕΛΕΝΗ ΠΕΦΑΝΗ (Σύζυγος Διονύση Λυκούδη – Ανέλαβε στην πορεία και Πρόεδρος της εταιρείας μετά την εικονική “παραίτηση” για ευνόητους λόγους του Θεόφιλου)
Μάλιστα η εταιρεία τους, με υπογραφή Χατζηδάκη (να ναι καλά ο Παρίσης) έλαβε και χρηματοδότηση στο πλαίσιο του προγράμματος “Ενίσχυσης Μικρομεσαίων Επιχειρήσεων”. Όχι πολλά, 300.000€ μόνο, ούτε για τις εκλογές δεν τους έφτασαν. Τους έσωσε όμως ο σεισμός.
Πολλοί είναι αυτοί που νόμιζαν ότι καθαρή πολιτική λύση απέναντι στον Παρίση και στην παρέα του, συμπεριλαμβανομένου και του Μιχαλάτου ήταν ο Αλέκος Καλαφάτης. Γι΄αυτό άλλωστε η προσπάθεια του Θεόφιλου απέναντι στον Παρίση σταμάτησε την πρώτη Κυριακή, συμπεριφορά η οποία για πολλούς συμμετέχοντες στο ψηφοδέλτιο του Μιχαλάτου ήταν ανεξήγητη. “Πως είναι δυνατόν να μην κάνει ο Μιχαλάτος καν προεκλογική ομιλία στο Β’ γύρο;” έλεγε πιστός συνοδοιπόρος του χαρακτηριστικά.
Σήμερα, όλοι πήραν τις απαντήσεις τους. Τα παιδιά ήταν και θα παραμείνουν συνεταιράκια.
Οι μόνοι χαμένοι, το 50% περίπου του εκλογικού σώματος που ψήφισε σε μια υποτιθέμενη άλλη πρόταση…
Περαστικά σας…
Δείτε αναλυτικά τα στοιχεία: https://www.businessregistry.gr/PublicityFiles.aspx?BID=16205034000
Το άφησα όπως ήταν, όπως το πήρα.
Ασφαλώς δεν σας κάνει εντύπωση, όπως και μένα.
Κάποιοι νομίζουν ότι τρώμε κουτόχορτο.
Όπως κάποιοι νομίζουν ότι είναι μάγκες και κάνουν ό,τι θέλουν στους κεφαλλήνες με «Κ» μικρό.
Ο Σεπτέμβρης πλησιάζει.
Θα δούμε με τι τρόπο αυτή τη φορά θα κυβερνήσει το Δήμο ο Αλ. Παρίσης μαζί με τον Νίκο Ανουσάκη.
Τώρα δεν θα υπάρχουν οι πρώην Δήμοι που σε κάθε ομιλία του ο Ανουσάκης έριχνε όλα τα δεινά αυτού του τόπου.
Τώρα θα δούμε πόσα απίδια χωράει ο σάκος.
Μπείτε κι εδώ να διαβάσετε και τον Γιάννη Κρούσο. Εχθροί και Φίλοι Α.Ε.
Και κάποια λεπτομέρεια που ξεχνούν κάποιοι. Σύντομα θ’ ανοίξουν οι ασκοί του Αιόλου μέσα στην ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΗ ΕΝΩΜΕΝΗ ΚΕΦΑΛΟΝΙΑ .
Η σύζυγος του Θεόφιλου δεν παραιτείται και ο Σάββας Σαββαόγλου τελικά θα μείνει έξω.
Με όλες τις συνέπειες της αναταραχής μέσα στην παράταξη.
Πάρτε τα μέτρα σας.
Ο Σεπτέμβρης θα είναι μια ενδιαφέρουσα ….χοάνη πολιτικών εξελίξεων αρνητικών για την Κεφαλονιά.
Άλλη μια ….λεπτομέρεια.
Μέχρι στιγμής, εκτός της επιστολή της κ. Αλέκας Κοτσιλίνη, τίποτα δεν δείχνει ότι υπάρχει (;) η ΕΝΩΜΕΝΗ ΤΕΤΡΑΠΟΛΗ.
Καμία παρέμβαση…
Καμία διαμαρτυρία….
Καμία άποψη για τα τοπικά τεκταινόμενα….
Καμία άποψη πως θα συμμετέχει στις δημοτικές …διεργασίες η παράταξη.
Καμία ενημέρωση αν ο Αλέκος Καλαφάτης θα είναι επικεφαλής της παράταξης.
Μετά τη δήλωση του Καλαφάτη που μας έριξε την ….χλαπάτσα: Στη Δημοκρατία ο λαός ψηφίζει αυτό που του ταιριάζει. (Μπορεί να είναι κι έτσι, με όσα βλέπουμε να συμβαίνουν γύρω μας).
Έκτοτε ….μην τον είδατε τον Αλέκο Καλαφάτη και τους συνεργάτες του.
Επειδή μπορεί να μου ξέφυγε κάτι, επιμένω ότι η παρουσία της ΕΝΩΜΕΝΗΣ ΤΕΤΡΑΠΟΛΗΣ είναι ανύπαρκτη.
Για να τελειώνω αυτές τις έκτακτες ΑΣΤΟΧΙΕΣ.
Οι δημοτικές εκλογές δεν τέλειωσαν.
Το καζάνι βράζει ακόμα.
Δηλώσεις από κάποιες γραφίδες ….ξεπουλημένες ότι «Ποιος θα αντιμετωπίσει το Διονύση Λυκούδη στο δημοτικό συμβούλιο;»
Πιστεύω ότι δεν κάνουν καλό στον Διονύση, τον προσβάλουν.
Αλίμονο, αν παρουσιάζουμε έναν άνθρωπο ομολογουμένως με ρητορικές ικανότητες και ……. άλλα, να μην μπορεί κανένας να τον αντιμετωπίσει.
Τότε έχουμε φτάσει στο ναδίρ της ξεφτίλας.
Γεια σας γεια σας….

Εχθροί και Φίλοι Α.Ε.

από http://www.ithacanet.gr/
Σε τούτες τις εκλογές, εμείς από την πρώτη στιγμή μιλήσαμε για μια σειρά από ψηφοδέλτια, που λειτουργούσαν ως "συγκοινωνούντα δοχεία", τοπικά συστήματα συγκυβέρνησης, συστήματα διαπλοκής πολιτικής και χρήματος. Με ενδοσυνεννοήσεις, φανερές και κρυφές και ανταλλαγές υποψηφίων.
Είναι πολλά που μένουν κρυφά. Ερευνώντας, βρίσκουμε κλειστά στόματα. Κι όταν έχουμε μια πληροφορία, δυσκολευόμαστε να τη διασταυρώσουμε, γιατί όσοι γνωρίζουν και  αλληλοψηφίστηκαν σε πρώτο και δεύτερο γύρο δεν μιλούν.
Ο πολίτης δεν πρέπει να γνωρίζει.
Κι εμείς, παριστάνοντας τους αναλυτές, μείναμε με πολλά κενά. Γιατί να κλείνονται συμφωνίες με δύο ψηφοδέλτια; Δεν θα στενοχωρηθεί ο ένας από τους δύο; Πόσο "επιτρεπτό" είναι περιφερειακοί υποψήφιοι του γνωστού ψηφοδέλτιου της διαπλοκής, οι μεν να είναι με τον Α' και οι δε με τον Β΄;
Έτσι φτάσαμε στον τελικό γύρο και αυξάνονται οι απορίες. Στον πρώτο γύρο, ας πούμε "ότι έγινε , καλά καμωμένο";  Την ώρα του "η ζωή μου ο θάνατος σου" γιατί συνεχίστηκε το ίδιο έργο; 
Πώς είναι δυνατόν ο κολητός του ενός στη Σάμη να στηρίζει τον "αντίπαλο"; Γιατί ο Παρίσης και ο Λυκούδης έμειναν ανενόχλητοι στο μεσοβδόμαδο να σαρώνουν την Παλική; Γιατί δεν έκανε εμφάνιση ο Θεόφιλος; Οι Φι.Κ.Ο. τον προσκαλούσαν και δεν πήγαινε.
 Πόσες υπόγειες διαδρομές υπάρχουν ακόμα; Τι στα κομμάτια γίνεται στον τόπο μας;
Θυμάμαι έναν δικηγόρο που είχε υποσχεθεί να μου δώσει 150 συμβόλαια διαπλοκής, αλλά το μετάνοιωσε.
Σε τούτες τις εκλογές, νίκησε η διαπλοκή. Συνέτριψε την πολιτική και οι δήθεν θεράποντες της δεύτερης εξακολουθούν να κωφεύουν και να σιωπούν, ευλογώντας μόνο τα γένια τους. Ο σιωπών είναι συνένοχος.
Στηρίζει το συμπέρασμα του σε 3 εικόνες: Ένα ΦΕΚ σύστασης εταιρείας, μία έγκριση επιδότησης και απόσπασμα συνεδρίασης Δ.Σ. της Α.Ε.
Η εταιρεία ΚΥΜΟΘΟΗ Τουριστική και Ναυτιλιακή Α.Ε. έχει για εταίρους, τους συζύγους Χαράλαμπο Λυκούδη και  Μαρίνα Κάραλη. Κεφάλαιο 80.000.
Για επένδυση 300.000 ευρώ λαμβάνει επιδότηση 150.000 (Καλότυχος αυτός που θα μάθει ποια ήταν η επένδυση).
Η επιχείρηση έχει τριμελές Διοικ. Συμβούλιο, αποτελούμενο από τους δύο εταίρους-συζύγους και με Πρόεδρο και Διευθύνοντα Σύμβουλο τον λογιστή Θεόφιλο Μιχαλάτο. Η έδρα της επιχείρησης είναι το λογιστικό γραφείο του Θεόφιλου.
Από την εικόνα συνεδρίασης του Δ.Σ., που έγινε 1/5/2013, φαίνεται ότι η σχέση δεν διαταράχθηκε από τη διάλυση της συμμαχίας Θεόφιλου - Λυκούδη στο Δήμο.
Για όσους δεν ξέρουν, ο Χ. Λυκούδης είναι αδελφός του Διονύση Λυκούδη.
Ο αρθρογράφος κάνει δύο λάθη: Η επιδότηση δεν ήταν 300.000 και ο Θεόφιλος δεν ήταν συνέταιρος. Ήταν μόνο Πρόεδρος και Διευθ. Σύμβουλος.  Όμως, αυτό το λάθος δεν αλλάζει κάτι. Και να μη ξεχνάμε: Παραμένει και η συνεργασία Προέδρου και Α/δρου στο Επιμελητήριο.
Το άρθρο κλείνει :
  • "Εχθροί για τους ψηφοφόρους, συνέταιροι στην Α.Ε. που έλαβε μάλιστα και επιχορήγηση 300.000€ μέσω προγράμματος του Υπουργείου Ανάπτυξης.Για αυτό έχει καταντήσει έτσι η Ελλάδα...Θα επανέλθω... "

Στους μύλους, που όλα τα αλέθουν, οι μυλόπετρες είναι δύο. Στην πολιτική που αλέθει τις ζωές μας είναι λίγο περισσότερες.

Προβλέπω "σκληρή αξιωματική αντιπολίτευση".


ΥΓ: Τι να πω για όσους αναζητούσαν το "μη χείρον" στο δεύτερο γύρο και κατακεραύνωναν την αποχή και το λευκό;

Τρίτη 3 Ιουνίου 2014

Α, ρε Κατερίνα, εσύ έφυγες νωρίς και γλίτωσες.

από http://kefalonianews.gr/
Α, ρε Κατερίνα, εσύ έφυγες νωρίς και γλίτωσες.
Τούτες τις μέρες γράφω – σβήνω….
Προσπαθώ να καταλάβω τον τρόπο με το οποίο κάποιοι σκέφτονται.
Έναν τρόπο σκέψης πέρα και έξω από τις δικές μας προτεραιότητες.
Γράφω στον πληθυντικό, διότι τις δικές μου αγωνίες θα τις έχουν κι άλλοι ασφαλώς.
Αναρωτιούνται αν έγινε σ’ αυτές τις εκλογές «νοθεία».
Επηρεασμός συνειδήσεων, με διάφορους τρόπους που γνωρίζουν οι επιτήδειοι σε τέτοιες περιπτώσεις.
Η αρθρογραφία πλούσια.
Οι περισσότεροι αφήνουν να εννοηθεί ότι υπήρξε (υπάρχει) μια …. Ιδιοφυΐα που κατεύθυνε την όλη «επιχείρηση».
Η αλήθεια είναι ότι κάθε παράταξη έχει το «στρατό» της και τον κατευθύνει, που και πως θα ψηφίσει.
Αυτό είναι γνωστό εδώ και πολλά χρόνια.
Δεν είναι τίποτα καινούργιο.
Δεν χρειάζεται να υπάρχουν ….ιδιοφυίες για να κάνουν τη βρώμικη δουλειά.
Για να τα πάρουμε τα πράγματα από την αρχή.
Στις εκλογές αυτές, πριν ακόμα δημιουργηθούν οι συνδυασμοί, νέοι και παλιοί.
Υπήρξαν κάποιες διεργασίες πριν από κάποιους μήνες στον ΣΥΡΙΖΑ.
Για ένα ψηφοδέλτιο ενωτικό, ανοιχτό στην κοινωνία, ανοιχτό σε πρόσωπα και ιδέες.
Στην αρχή, το δέχθηκαν ευνοϊκά όλοι.
Φαινόνταν στις συγκεντρώσεις του ΣΥΡΙΖΑ , που έδιναν το παρόν πολλά πρώην στελέχη άλλων κομμάτων.
Στο μεταξύ πολλά στελέχη του πάλαι ποτέ ΠΑΣΟΚ, δεν έκρυψαν το ενδιαφέρον τους.
(Ιδιαίτερα όσοι πρωτοστάτησαν στην «επαναφορά» του Αλέκου Καλαφάτη).
Κάπου όμως το όλο θέμα στράβωσε κομματικά.
Για ….άγνωστους λόγους ο ΣΥΡΙΖΑ περιχαρακώθηκε.
Προτίμησε να κλειστεί στο καβούκι του.
Και έβαλε κομματικό υποψήφιο.
Άρχισαν να παραμυθιάζουν τον Μάκη ότι θα βγει δήμαρχος, εδώ βγάλαμε βουλευτή δεν θα βγάλουμε δήμαρχο.
Αμέσως έπεσαν οι πρώτες συζητήσεις και αμφισβητήσεις της πολιτικής αυτής από μέρους πολλών.
Τι συνέβη;
Να σημειώσω ότι στη Κουμουνδούρου θεωρούν απογοητευτικό το αποτέλεσμα του ΣΥΡΙΖΑ στην Τοπική Αυτοδιοίκηση.
Ζητούν τη λήψη άμεσων μέτρων για την οικοδόμηση δεσμών του κόμματος με τις τοπικές κοινωνίες.
Η επίσημη αιτιολογία ότι τα τοπικά πελατειακά συστήματα παραμένουν ισχυρά έχει βάση, αυτό όμως οφείλεται και σε δουλειά που δεν κάνει ο ΣΥΡΙΖΑ τοπικά.
Το όλο ιστορικό της ίδρυσης της ΕΝΩΜΕΝΗΣ ΤΕΤΡΑΠΟΛΗΣ, λίγο πολύ όλοι το ξέρουμε.
Η κίνηση αυτή ήταν για μένα μια πρόχειρη «σύναξη προσωπικοτήτων».
Του πάλαι ποτέ ισχυρού ΠΑΣΟΚ.
Παρόλο που ο Καλαφάτης προσπάθησε να τους «δέσει»……. ιδεολογικά και προσωπικά.
Έκανε πολλές προσπάθειες να τους πείσει ν’ αφήσουν τους ηγεμονισμούς και την αλαζονική συμπεριφορά.
Δεν μπόρεσε να τους πείσει, ούτε και ο ίδιος έπεισε.
Λυπάμαι που το λέω, αλλά όλο αυτό το εγχείρημα, ήταν έξω από την ελληνική πραγματικότητα και τον τρόπο σκέψης των Κεφαλλήνων.
Να σημειώσω την …σεμνή παρουσία του Βασίλη Ρουχωτά.
Επίσης, υπήρξε συμφωνία να μην ανακατέψουν τα κόμματα τους.
Αλλά, όλοι αυτοί, ιδιαίτερα ο Καλαφάτης,δεν παύει να σέρνουν στην πλάτη τους μια ολόκληρη ιστορία για άλλους θετική, για άλλους αρνητική.
Τον είχα ονομάσει τον συνδυασμό αυτό «τέρας» και υπήρξαν αντιδράσεις.
Δυστυχώς, δεν προχώρησε εκλογικά η κίνηση αυτή, ήρθε τρίτη και δεν θα μάθουμε ποτέ τι εξέλιξη θα είχε, έστω και στην μείζονα αντιπολίτευση.
Για να λέμε την πάσα αλήθεια, ο κόσμος για να αφομοιώσει τέτοιες συμμαχίες, χρειάζεται μήνες, να καταλάβει, να συζητήσει κλπ κλπ.
Ας αφήσουμε όμως όλ’ αυτά.
Κάποια στιγμή θα έρθει ώρα και όλοι θα κριθούν για τις επιλογές τους στις εκλογές αυτές.
Που …. μυρίζουν από χιλιόμετρα μακριά.
Την πρώτη Κυριακή των εκλογών.
Είχα γράψει ένα σχόλιο στον Μεμά.
Ότι κάτι δεν μου πάει καλά, θα έχουμε εκπλήξεις.
Προαισθάνομαι ανακατατάξεις.
Ένας καλός φίλος από τον Ελειό-Πρόννων, με πήρε τηλέφωνο και με ρώτησε.
Τι σε ανησυχεί Σπύρο μου.
Προσπάθησα να του εξηγήσω ότι κάτι δεν μου κάθεται καλά, έχω μια προαίσθηση ότι θα έχουμε εκπλήξεις.
Πάψε, μου λέει, όλα θα πάνε καλά, ο Καλαφάτης το πολύ πολύ να έρθει δεύτερος, και θα εκλεγεί άνετα, εγώ βλέπω τον Παρίση τρίτο.
Κι άλλα μου’πε, που φάνηκε ότι ήταν σίγουρος για την νίκη του Καλαφάτη.
Ο Αφελής δεν ήξερε ότι τα εκλογομαγειρεία «Η ΚΑΛΗ ΚΕΦΑΛΟΝΙΑ» ήδη είχαν αποφασίσει.
Ξαφνικά όλα ήρθαν πάνω κάτω.
Οι ψήφοι του ΣΥΡΙΖΑ έγιναν …..31% του Παρίση.
Και οι ψήφοι της Ν.Δ. πήγαν κατευθείαν στον Θόδωρο.
Αυτό βέβαια φάνηκε τη δεύτερη Κυριακή περισσότερο.
Ο Σ. Κουρής έλεγε μεσοβδόμαδα ότι την έχουμε σίγουρη την εκλογή.
Κανείς δεν περίμενε ότι ο Θόδωρος θα έβγαινε στην δεύτερη θέση.
Διαστημικό άλμα.
Άσε που τον άφησε πίσω αρκετά ….χιλιόμετρα στο δεύτερο γύρο.
Τον ψήφισαν και τα «ορφανά» του ΠΑΣΟΚ.
Η δήλωση παρότρυνση του Μάκη Φόρτε «ψηφίζουμε Θόδωρο να φύγει ο Σπύρου» ήταν καταλυτική.
Ε, έβαλε το χεράκι της και η Γκερέκου.
Ως γνωστό στη Ν.Δ. δεν είναι ξεκαθαρισμένα τα πράγματα.
Είναι γνωστός ο διχασμός που κρατάει αρκετά χρόνια.
Οι δυο πτέρυγες (ας το πούμε έτσι) αλληλοεξοντώνονται σε μόνιμη βάση.
Η μια ψήφισε Σπύρου.
Η άλλη Θόδωρο.
Στις δημοτικές η μια ψήφισε τον Αλέξανδρο, η άλλη τον Μιχαλάτο, συν τον Καλαφάτη, αν λάβουμε υπόψη μας την παρουσία του Βασίλη Ρουχωτά στο ψηφοδέλτιο της ΕΝΩΜΕΝΗΣ ΤΕΤΡΑΠΟΛΗΣ.
Οι πληροφορίες μου λένε ότι ήταν ενήμερος ο Σαμαράς με όλη αυτή την κατάσταση.
(Από καλή πηγή η πληροφορία αυτή).
Υψηλόβαθμο στέλεχος της Ν.Δ. ήταν πεπεισμένο ότι υπήρξε επαφή μυστική για να μοιράσουν τα ….ιμάτια του δήμου και της περιφέρειας.
Μπέρδεμα, ε;
Αν αυτό δεν λέγεται «νοθεία», τότε τι άλλο θα μπορούσαμε να πούμε.
Μια ιδιότυπη νοθεία, made in Greece – Kefalonia.
(Σ’ άλλα μέρη γίνονται χειρότερα, ηρεμήστε).
Εδώ υπάρχει ολόκληρη….. «συμμορία», οπ, για να μην παρεξηγηθώ, μια παρέα απ’ όλες τις παρατάξεις, που θέλησαν να ελέγξουν την όλη πολιτική κατάσταση.
Πάρε-δώσε, που λένε.
Εκεί που διαφωνώ, είναι ότι αποκάλεσαν τον Διον. Λυκούδη, ιδιοφυία, διότι έφτιαξε τον….. ΦΙΚΟ στο Ληξούρι για να κόψει ψήφους στον Ρουχωτά. Χα, χα!!!!!!
Συζητήσεις σε ….υψηλό επίπεδο έγιναν απ’ όλες τις παρατάξεις, εκτός ΚΚΕ και τον ψημένο Μάκη Δημητράτο.
Ο οποίος σύντομα θα βγει να πει πολλά.
Τον συγκρατούν προς το παρόν, αλλά δεν θα τα καταφέρουν μέχρι το τέλος.
Μια λεπτομέρεια.
Στις συζητήσεις για τη μοιρασιά της ….πίτας, ήταν μέσα και η υποψηφιότητα του βουλευτή στις εκλογές που έρχονται οσονούπω.
Ποιον θα προωθήσουν για να διεκδικήσει τη βουλευτική έδρα;
Το χρίσμα μάλλον θα πάει προς τη μεριά των ΠΑΣΟΚογεννών.
Μπορεί το πρόσωπο αυτό να έχει διαφωνήσει με το όλον ΠΑΣΟΚ ΕΛΙΑ κλπ.
Αλλά παραμένει …..νοερά δίπλα τους, μαζί με τους άλλους.
Εξού και βρέθηκε μέσα στην ΤΕΤΡΑΠΟΛΗ χωρίς πολλές άλλες φιλοδοξίες, ήσυχος και ατάραχος, συμμετέχοντας στο αλισβερίσι αυτό.
Είδατε ο Βαλλιανάτος.
Πίστευαν κάποιοι ότι ξόφλησε, αλλά …..
Φίλοι μου όσοι με ……αντέχετε μέχρι εδώ που με διαβάζετε.
Είχα γράψει μεσοβδόμαδα των εκλογών ένα κειμενάκι.
Άρεσε σε πολλούς.
Έγραφα λοιπόν:
Από την πρώτη Κυριακή και για ακόμα μία φορά φάνηκε περίτρανα ότι η σαπίλα, η διαπλοκή και η διαφθορά έχουν πολύ βαθιές ρίζες σε αυτό τον τόπο.
Το γεγονός που έκλεψε την παράσταση ήταν αναμφίβολα οι πρωτιές απατεώνων, εφοπλιστών, μπράβων, τηλεαστέρων και ηλιθίων σε αρκετούς Δήμους της χώρας.
Μπορεί αυτές οι πρωτιές να αποτέλεσαν ένα ισχυρό σοκ, για όσους είχαν αμφιβολίες για το πνευματικό επίπεδο των ψηφοφόρων, αλλά πιστεύω ότι ήταν 100% αναμενόμενες.
Η Ελλάδα έχει τους πολιτικούς που της αξίζουν, τους δημοσιογράφους που της αξίζουν, τους αναλυτές που της αξίζουν και τους πολίτες που της αξίζουν.
Έχει τους ναζί που της αξίζουν, τους νοικοκυραίους που της αξίζουν, τους αρχιεπίσκοπους που της αξίζουν και τους ηλίθιους που της αξίζουν.
Για αυτό και μετά από 2-3 χρόνια γενικευμένης απραξίας και αδράνειας, εκεί όπου κάποιος λογικός άνθρωπος θα περίμενε έστω και ένα εκλογικό ξέσπασμα, ήρθε το αποτέλεσμα των τοπικών εκλογών για να μας υπενθυμίσει την αλήθεια…
Ψάχνουν να βρουν τον …νικητή.
Όλοι ψάχνουν να βρουν ποιος κέρδισε.
Ο Διον. Λυκούδης, ο Αλ. Παρίης, ο Θόδωρος, ο Μιχαλάτος.
Ο Αλέκος Καλαφάτης θύμα της ολιγωρίας των συνεργατών του.
Αναποφάσιστος μέχρι την τελευταία στιγμή.
Όλοι περίμεναν τι θα κάνει ο ΣΥΡΙΖΑ.
Αν θα κατεβάσει ένα πρόσωπο που θα επηρεάσει την πορεία των δημοτικών.
Ή, ένα πρόσωπο που δεν θα μπορέσει να επηρεάσει το «κατεστημένο» των διαπλεκομένων.
Όσων, αποφασίζουν μέσα σ’ ένα δωμάτιο, ποιοι θα πρέπει να βγουν, ποιοι θα φύγουν, ποιους θα κρατήσουμε για …..μαγιά.
Φίλοι μου, ο νικητής των εκλογών, δεν είναι ο Διον. Λυκούδης όπως γράφει ο αγαπητός Γιάννης Κρούσος.
Νικητής είναι, η «ντόπια τρόικα», οι συμμαχίες, με ποιον είμαστε, ποιον θ’ αφήσουμε, ποιον θα κατακρεουργήσουμε πολιτικά.
Μ’ απλά λόγια θα τα γράψω.
Έχοντας μια απορία….
Μέχρι την Κέρκυρα είχε φτάσει το μακρύ χέρι όλων αυτών των δολοπλόκων;
Στην Κέρκυρα που καταψήφισαν τον Σπύρου;
Μέχρι εκεί φτάνει η αφεντιά τους;
(Διαβάσατε τι έγινε στη Λευκάδα).
Εδώ είναι απλά τα πράγματα.
Έπρεπε ο Σ. Κουρής να φύγει.
Δυστυχώς η κόντρα με τον Παρίση ήταν μεγάλη.
Έπρεπε να δείξουν ότι ο Παρίσης είναι κυρίαρχος σε κόμμα και δήμο αλλά και περιφέρεια..
Έπρεπε να αποδείξουν ότι ο Αλέξανδρος δεν είχε «πεθάνει»…..
Έπρεπε επιτέλους να αναδειχθεί ο Θόδωρος μετά από τόσα χρόνια παρουσίας στην πολιτική ζωή, σε περιφερειάρχης.
Ένα αξίωμα ορέ παιδιά.
Θα έπρεπε να αφήσουν τον Θεόφιλο Μιχαλάτο να εκφραστεί επιτέλους.
(Τελευταία άρχισαν καυγάδες μεταξύ των δυο συνδυασμών Παρίση και Μιχαλάτου, μέσω άρθρων και δηλώσεων, παραπλανητικά είναι όλ’ αυτά για να δείξουν ότι ήταν έξω από το στημένο παιχνίδι).
Θα έπρεπε ο Αλέκος Καλαφάτης με τους μπουνταλάδες συνεργάτες του, να απομονωθεί.
Να χτυπηθεί που τόλμησε να βγάλει πάλι κεφάλι.
Πήγε να κάνει την έκπληξη ο Αλέκος, αλλά δεν τον καθοδήγησαν σωστά κάποιοι που όλα τα ξέρουν και δεν σηκώνουν μύγα στο σπαθί τους.
Ένα ερώτημα όμως πλανάται στον απλό πολίτη αυτού του τόπου.
Που βρίσκουν τόσα λεφτά για μια τόση πανάκριβη προεκλογική παρουσία;
Εδώ και τώρα το … «πόθεν έσχες» απ’ όλους.
Ποιοι κρύβονται από πίσω τους;
Θα μου πείτε, όλα αυτά ωραία είναι που γράφεις.
Αλλά ο ….κυρίαρχος λαός πως αντιδρά;
Κάποιοι θεωρούν τους εαυτούς τους πολιτική αριστοκρατία, αναντικατάστατους, σωτήρες και άλλες τέτοιες γραφικές αυταπάτες, που δημιουργεί η απότομη ανάδειξη.
Ο Ανόητος φαίνεται από επτά πράγματα:
- Θυμώνει χωρίς λόγο.
- Μιλά χωρίς όφελος
- Αλλάζει χωρίς να προοδεύει.
- Ερευνά χωρίς αντικείμενο.
- Εμπιστεύεται έναν άγνωστο.
- Θεωρεί τους εχθρούς φίλους.
- Και δεν τα αναγνωρίζει όλα αυτά για τον εαυτό του.
Για τον κυρίαρχο λαό δεν έχω και τις καλύτερες εντυπώσεις.
Δεν μπορώ να κατανοήσω τους μηχανισμούς που χρησιμοποιούν για να κατευθύνουν τους ψήφους.
Μιλάμε για έναν κυρίαρχο λαό περιορισμένης ευθύνης;
Ο λαός είναι κυρίαρχος, δηλαδή υπεύθυνος.
Δεν γίνεται να είναι και κυρίαρχος και ανήλικος, και σοφός και αφελής, και παντοδύναμος και θύμα, και υπέροχος και παραπλανημένος και δημοκρατικός και ψηφοφόρος φασιστών, και περήφανος και χειραγωγημένος.
Δεν γίνεται προεκλογικά ο λαός να «ξέρει πάρα πολύ καλά» και μετεκλογικά να μην ξέρει.
Ο λαός είναι πριν από όλα ένα σύνολο ατομικών ευθυνών, ένα σύνολο πολιτών που για τις επιλογές τους, όσο άθλιες και αν είναι, φέρουν ακέραιη την ευθύνη.
Ελαφρυντικά ο λαός έχει μόνο όταν τον κρατούν στο σκοτάδι, όταν του κρύβουν την αλήθεια.
Γνωστά όλα αυτά, αλλά ποιος θα μπορέσει να μου εξηγήσει την «κατευθυνόμενη ψήφο» και την ψυχολογία που μετατρέπει τον ψηφοφόρο σε κοπάδι;
Μιλάμε για υψηλού επιπέδου….. οργάνωση.
Τελικά, όπως ερμηνεύουν τη ψήφο του στις Δημοτικές, Περιφερειακές και Ευρωεκλογές, ότι ήταν σοφή.
Δηλαδή.
Έστειλε μήνυμα στην κυβέρνηση «κάτσε καλά κι άλλαξε» και στον ΣΥΡΙΖΑ «εδώ είσαι το ξέρουμε αλλά μην παίρνουν τα μυαλά σου αέρα».
Είναι έτσι;
Πολιτικοί επιστήμονες και στατιστικολόγοι από όλο τον κόσμο συρρέουν στον Πειραιά για να εξηγήσουν ένα πρωτοφανές και αινιγματικό πολιτικό-εκλογικό φαινόμενο.
Πιο συγκεκριμένα, είναι γνωστό ότι με τη στήριξη της εκκλησίας και της Χρυσής Αυγής (μέσω και της σημαντικής της παρουσίας στους κόλπους των οργανωμένων του Ολυμπιακού ΣΦΠ), η μαριονέτα του εφοπλιστή Μαρινάκη, ο κύριος Μώραλης, κέρδισε την περασμένη Κυριακή τη δημαρχία του Πειραιά με ποσοστό 55.03%.
Τι να πω για τον Μπέο στον Βόλο.
Ας με συγχωρήσετε αλλά δεν έχω εμπιστοσύνη στον ….κυρίαρχο λαό.
Λοιπόν….
Για να μην πολυλογούμε και μακρολογούμε….
Φιλοσοφούμε και πολιτικολογούμε άνευ σημασίας.
Λίγες μέρες έχουν περάσει από τις εκλογές της δεύτερης Κυριακής και όλα τα κόμματα έχουν γίνει κουλουβάχατα.
Κι έχεις τον Σαμαρά και μιλάει για τη…… δεδηλωμένη.
Η «κουλουβαχοτοποίηση» των κομμάτων θα μεταφερθεί και στις μικρές κοινωνίες στους δήμους και τις περιφέρειες.
Κανείς να μην πανηγυρίζει.
Όλοι περίμεναν ότι όλα θ’ αλλάξουν και όλα τελικά έμειναν τα ίδια.
Οι διεργασίες μέσα στα κόμματα θα επιφέρουν και διεργασίες μέσα στις παρατάξεις όσο κι αν δεν το πιστεύετε.
Ο Αλέκος Καλαφάτης και τα παλικάρια της ΕΛΙΑΣ προετοιμάζουν «ηχηρή» παρουσία «εν ευθέτω χρόνω».
Ήταν γι’ αυτούς μια ενθάρρυνση το 8%.
Μυστήριο αποτελεί, αν ο Αλέκος Καλαφάτης θα εμφανιστεί στο Δημοτικό Συμβούλιο.
Μέχρι στιγμής δεν έχει πει τίποτα.
Δεν κάνω καμία πρόβλεψη.
Πλήγμα για την τοπική αυτοδιοίκηση είναι η μη εκλογή του Μάρκου Κοτσιλίνη.
Ωστόσο, θα ήθελα ο Μάκης Φόρτες να συνεχίσει να αρθρογραφεί.
Το γκρουπ του Θεόφιλου Μιχαλάτου ετοιμάζεται για δυναμική εμφάνιση.
Ο Σάββας Σαββαόγλου δεν εκλέχτηκε.
Λένε οι πληροφορίες μου ότι θα παραιτηθεί η σύζυγος του Θεόφιλου που εκλέχτηκε και θα πάρει τη θέση της ο Σάββας.
Εδώ θα ήθελα να κάνω μια επισήμανση δημοσιεύοντας ένα απόσπασμα από την ιστοσελίδα «Dies brumalis» από το άρθρο ΔΙΠΟΛΙΣΜΟΙ.
(…..) Στην δε εγχώρια πολιτική σκηνή, με αφετηρία την τοπική αυτοδιοίκηση, η απροκάλυπτη κάθοδος στην πολιτική σκηνή επιχειρηματιών με τα συμφέροντά τους διευρύνεται συνεχώς. Ο Γ. Μώραλης βέβαια ακόμα καταβάλλει προσπάθεια να πείσει για την ανεξαρτησία του από επιχειρηματικά συμφέροντα, ενώ η εικόνα του Β. Μαρινάκη ένα βήμα πίσω του στις εμφανίσεις του δεν είναι μόνο συμβολική, επικαλούμενος μάλιστα το δημοκρατικό παρελθόν του πατρός του. Κι έτσι ενώ αποθεώνουν οι οπαδοί του Ολυμπιακού τον δήμαρχό τους η Γιάννα Αγγελοπούλου έγινε φωνή του αντιπολιτευόμενου λόγου, έστω και με υπονοούμενα, για να χαθεί ολότελα η πολιτική ταυτότητα αυτών των επιλογών. (…..)
Έχει κατηγορηθεί ο Θεόφιλος Μιχαλάτος ότι έχει μεταφέρει τις επιχειρήσεις του στην….. πολιτική.
(Με διάφορους τρόπους επηρεασμού συνειδήσεων).
Μέσα από τις επιχειρήσεις επηρεάζει και επηρέασε στις δημοτικές εκλογές.
Ολόκληρα ….σόγια μπήκαν στο ψηφοδέλτιο.
Δεν έχω δει (ακούσει) προηγούμενο, η σύζυγος του υποψήφιου Δημάρχου να καταλαμβάνει την πρώτη θέση σε ψήφους, δημιουργώντας πρόβλημα σε καταξιωμένα στελέχη όπως τον Σάββα Σαββαόγλου, που δεν εκλέχτηκε.
Αν αυτό, αγαπητέ Θεόφιλε, δεν είναι «πολιτική παρεκτροπή» τότε πώς να το ερμηνεύσουμε;
Σύντομα όπως μαθαίνω ο Μάκης Δημητράτος θα μιλήσει.
Αφήνει να ησυχάσουν κάπως τα πράγματα και θα τα πει όλα.
Η κίνηση αυτή του Μάκη δεν γνωρίζω τι επιπτώσεις θα έχει στον ΣΥΡΙΖΑ.
Θα δούμε.
Η ΙΣΧΥΡΗ ΚΕΦΑΛΟΝΙΑ το’χει ρίξει στα ευχαριστήρια.
Δεν τα αφήνετε όλ’ αυτά ρε παιδιά.
Κοιτάξτε μια ματιά το Αργοστόλι, που έχει γίνει τα χάλια του.
Σε λίγο καιρό θα υπάρξει τέτοιο μποτιλιάρισμα που δεν μπορεί να κυκλοφορεί αυτοκίνητο.
Καθαρίστε λίγο την πόλη.
Ξεσάλωσε η δημοτική αρχή να δίνει προμήθειες με απευθείας ανάθεση, χωρίς να υπάρχουν ανακοινώσεις.
Στην αναμπουμπούλα χαίρετε ο ….λύκος.
Αργοστόλι, μια μεγάλη φραπεδούπολη.
Όλοι πίνουν καφέ.
Πρωτοφανές αυτό που καταγγέλλει η Ελπίδα Κατσαΐτη: «…. . πριν ένα μήνα, έστειλε έγγραφο η Γ.Γ. του Δήμου, να βγάλουμε από όλα τα συμβούλια, τους συμβούλους που δεν ακολούθησαν το ψηφοδέλτιο Παρίση. Ακόμα και η Περιφέρεια δεν μπορούσε να πιστέψει αυτό που διάβαζε».
Δήμαρχε δεν αρχίζεις καλά.
Προειδοποιώ……..
Αν νομίζετε ότι θα μπαχαλοποιήσετε το Δήμο μαζί με τον Μιχαλάτο κι αντί μιας σωστής αντιπαράθεσης με την αντιπολίτευση, θα βρίζει «επί προσωπικού» ο ένας τον άλλο.
Είστε γελασμένοι.
Θα υπάρξει αντίδραση απ’ όλους.
Καθίστε φρόνιμα όλοι σας.
Και οι μεν και οι δε.
Δε διεκδικώ δόξες πολιτικής ανάλυσης των εκλογικών αποτελεσμάτων.
Συναισθηματικός περισσότερο ο λόγος, κατάθεση ψυχής ή όπως αλλιώς θέλει ας το χαρακτηρίσει καθένας.
Ας το πάρετε σαν ένα κείμενο επιστημονικής φαντασίας.
Απλά και σε επίγνωση της ρήσης του σοφού παππού της Αριστεράς, «αν οι εκλογές άλλαζαν τον κόσμο, θα τις είχαν καταργήσει», ήθελα κι εγώ ο καθόλου σοφός και (πιστεύω) Αριστερός, αυτοί που μαζί τόσους αγώνες δώσαμε, με την ψήφο τους να μας κάνουν πιο επικίνδυνους για το «σύστημα» και να το αναγκάσουν να επιταχύνει τον ταξικό πόλεμο…
Γεια σου ρε Διονύση (Λυκούδη) και κυρ Διονύση αφέντη τσουτσουλομύτη…….
Γεια σου ρε Κατερίνα (Κουταλά) καλά εσύ έφυγες νωρίς (και γλίτωσες).
Γεια σου ρε Νίκο Γκισγκίνη και Γιάννη Κουρούκλη, το μέλλον είναι λαμπρό για σας, αλλάξτε τους τα φώτα.
Γεια σας – γεια σας.

Πέμπτη 29 Μαΐου 2014

Διονύσης Λυκούδης: Ο απόλυτος νικητής των εκλογών


ΜΙΑ ΔΙΕΥΚΡΙΝΗΣΗ
  • Αυτό το άρθρο το γράψαμε και αναρτήσαμε χτες και κάποιοι λίγοι το διάβασαν. Είχε , όμως, συλλογισμούς βασισμένους σε ένα δικός μας αριθμητικό λάθος, σε ότι αφορά το αποτέλεσμα της Σάμης. Αυτό μας οδήγησε σε λάθος συμπεράσματα. Κάποιος φίλος επεσήμανε το λάθος και κατεβάσαμε το άρθρο. Επειδή οι απόψεις μας εδράζονται στην πραγματικότητα και όχι στην παραποίηση της, σήμερα, κάνουμε ορθή επανάληψη και διατύπωση σκέψεων. Και, προφανώς, καταλήγουμε σε αντίθετο συμπέρασμα από το χτεσινό, τουλάχιστον, ως προς το σημείο που είδαμε τους αριθμούς ανάποδα. Για μας, δεν ισχύει το "αν η πραγματικότητα δεν συμφωνεί μαζί μας, τόσο το χειρότερο για την πραγματικότητα". Οι εκτιμήσεις και τα συμπεράσματα μας, σε τέτοιες περιπτώσεις, εμπεριέχουν πάντα το στοιχείο του λάθους. Είναι μόνο για προβληματισμό και σκέψη, συμβολή στην απόπειρα όσων αναζητούν το βάθος των πραγμάτων.
-------------------------------------
Υπάρχουν άνθρωποι στην πολιτική σκηνή που φοβούνται να πουν τα πράγματα με το όνομα τους. Θα σου πουν: 
"Νίκησε ο Παρίσης" ή "νίκησε η Ν.Δ." στο δήμο Κεφαλονιάς. 
"Νίκησε ο Γαλιατσάτος" ή "νίκησε ο ΣΥΡΙΖΑ" στην Περιφέρεια. 
Το πιο μεγάλο λάθος μας  ήταν όταν γράψαμε ότι "ο Παρίσης δεν έχει καμία τύχη σε τούτες τις εκλογές". Πιστεύαμε αυτό που γράφαμε: "Δεν έχει ξαναγίνει ένας νυν δήμαρχος να μπορεί να πάρει εκλογές, έχοντας απωλέσει τα μισά του στελέχη και χωρίς απολογισμό έργου". Και καταλήγαμε: "Υπάρχει, βέβαια, και ο Λυκούδης. Αλλά ένας κούκος δεν φέρνει την Άνοιξη".  
Κι όμως, τη φέρνει. Στην Κεφαλονιά έγινε αυτό που φάνταζε ακατόρθωτο. 
Ο χτεσινός "άμισθος σύμβουλος" έγινε ο πρώτος σε ψήφους δημοτικός σύμβουλος στο ψηφοδέλτιο του νικητή. Και δεν είναι μόνο ο νικητής των δημοτικών εκλογών και ο κυρίαρχος καθοδηγητής στο Δήμο Κεφαλονιάς. Εκεί ήταν έτσι κι αλλιώς. Τώρα, ξεφορτώθηκε και όσους ήταν αντίθετοι σε αυτόν, ενισχύοντας τη θέση του.
 Νίκησαν και οι επιλογές του στην Περιφέρεια. Ο Θόδωρος Γαλιατσάτος ήταν η επιλογή του και δεν το έκρυψε ούτε στιγμή. Είναι διάχυτη η άποψη και για πολλούς στηρίζεται ε πληροφορίες ότι οι συμφωνίες του Θόδωρου, πριν τις εκλογές, ήταν προς δύο κατευθύνσεις: Και με τον Λυκούδη και με τον Μιχαλάτο. Έλαμψε δια της παρουσίας του στο ψηφοδέλτιο του Γαλιατσάτου ο στενός φίλος των Λυκούδη και Παρίση, Π. Φιλίππου, ο οποίος ήρθε δεύτερος σε ψήφους. Ο Λυκούδης έχει και τον προσωπικό του φίλο Π.Δρακουλόγκωνα, για αντιπεριφερειάρχη. Και δεν προκύπτει από πουθενά ότι οι υπόλοιποι του περιφερειακού ψηφοδέλτιου "τον χαλάνε".
Ένας επιχειρηματίας που εξαπλώνει τη δράση του στη Ζάκυνθο τι άλλο να θέλει; Άντε και στην Κέρκυρα... ή (γιατί όχι;) και στην Ιταλία. Η γη, οι θάλασσες και οι ουρανοί είναι δικοί του. 
Έχει σημασία ο ανορθόδοξος τρόπος που το κάνει ή το αποτέλεσμα; 
Μπορεί, με άνεση, να στηρίζει ΣΥΡΙΖΑ, από τις εκλογές του Ιούνη του 2012, και να έχει τα ωφέλη που μπορεί να αποκομίσει κάθε φιλοκυβερνητικός επιχειρηματίας. 
Άσκησε την προσωπική του επιρροή, ώστε ο δεύτερος γύρος των εκλογών να γίνει ο δικός του γύρος. Είχε επιρροή, χάρις στους φίλους του, και μέσα στο ψηφοδέλτιο Καλαφάτη. (Ένα περιστατικό, ως αποτέλεσμα "φιλικής εξυπηρέτησης", δώσαμε χτες, αναφερόμενοι στη Σκάλα).
Μας εξέπληξε -και το γράψαμε- όταν ακούσαμε ότι, ανάμεσα στην πρώτη και τη δεύτερη Κυριακή, οι άνθρωποι του Μιχαλάτου διέδιδαν πως "ο Γαλιατσάτος στηρίζει Παρίση". Το ερευνήσαμε, όσο πιο προσεχτικά γίνεται. Οι άνθρωποι του Μιχαλάτου φαίνεται να μην έχουν δίκιο. 
Ας δούμε μερικούς  αριθμούς. 
Δημοτική Ενότητα Σάμης 
                                                         Α' ΓΥΡΟΣ                                  Β' ΓΥΡΟΣ
ΠΑΡΙΣΗΣ                                       529                                                592                  +87
ΜΙΧΑΛΑΤΟΣ                               505                                                866                   +337
ΚΑΛΑΦΑΤΗΣ                               340                                         ΑΠΟΧΗ- ΑΚΥΡΑ-ΛΕΥΚΑ  +330 ψήφοι 
ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ                            241
ΓΚΙΣΓΚΙΝΗΣ                                 171
ΦΙΚΟ                                                     2
Από τους 754 των "εκτός μάχης", οι 330 πήγαν στον βρόντο και 424 στους Παρίση - Μιχαλάτο. 
Στον α' γύρο των εκλογών, στην Περιφέρεια, η ΑΝΑΣΑ λαμβάνει το μεγαλύτερο ποσοστό της στη Σάμη: 736 ψήφοι, ποσοστό 42,59%, έναντι του 28,13% που έλαβε σε όλη την Κεφαλονιά. Η παρουσία του Σαμικού Π. Δρακουλόγκωνα αποδείχθηκε καθοριστική. (Δεν θα πούμε τίποτα για το 736 του Δρακουλόγκωνα και το 241 του Δημητράτου). 
Να θυμίσουμε ότι σε όλη την Κεφαλονιά, η διαφορά Παρίση - Μιχαλάτου στον α' γύρο ήταν 1.487 ψήφοι κι έγιναν στον β' γύρο 463. Η γενική τάση του δεύτερου γύρου ήταν οι ψήφοι των "χαμένων" του α' γύρου να πηγαίνουν στον Μιχαλάτο.
Το ίδιο έγινε και στη Σάμη, με τρόπο περισσότερο εντυπωσιακό από κάθε άλλη περιοχή. Αυτό το αποτέλεσμα, στους έμπειρους με τα εκλογικά, δείχνει ότι έγινε "οργανωμένη καθοδήγηση ψήφων". Ο κυριάρχος στην περιοχή είναι ο Π. Δρακουλόγκωνας. Ο προσωπικός φίλος του Λυκούδη προώθησε ψήφους, με τρόπο συστηματικό, προς τον Μιχαλάτο; Αρκεί να κάνει από μόνος του τέτοια διαφορά; Ψάχνοντας λίγο περισσότερο, βλέπουμε ότι στα ψηφοδέλτιο του Μιχαλάτου βρίσκεται εφοριακός, πρώτος σε ψήφους, ο οποίος έχει παραδοσιακές σχέσεις με το "σύστημα ΠΑΣΟΚ". Ίσως, η επιρροή του στο χώρο αυτό να άντλησε κι άλλους ψήφους υπέρ του Μιχαλάτου.  Οι Σαμικοί γνωρίζουν καλύτερα ποιες μπορεί να είναι οι δυνάμεις που έδωσαν τέτοιο αποτέλεσμα.
Φυσικά, υπάρχουν "αφανείς καταστάσεις", που δεν μπορούν να αποκαλυφθούν από μια ματιά πάνω στα αποτελέσματα. Οι άνθρωποι του Μιχαλάτου μας έχουν υποσχεθεί ότι θα στοιχειοθετήσουν την άποψη τους.
Στην Παλική: Με δεδομένα α) την προσωπική σύγκρουση του δεύτερου  σε ψήφους Ρουχωτά με τον Παρίση και β) την επίσημη απόφαση της πλειοψηφίας του "Φίκου" να ψηφίσει στο δεύτερο γύρο το "μη χείρον", γιατί τόσο μικρή η διαφορά υπέρ Μιχαλάτου αυτών που επέλεξαν στον δεύτερο γύρο να ψηφίσουν;
Μιχαλάτος +797-Παρίσης +634, Αποχή -λευκά-άκυρα 1280.
Οι πληροφορίες μας από το Ληξούρι λένε ότι η κύρια ευθύνη βαραίνει τον Μιχαλάτο. Όλη τη μεσοβδομάδα απουσίασε από το Ληξούρι και χωρίς κινητικότητα εμφανίστηκαν μια σειρά από τοπικοί υποστηριχτές του. Σε αντίθεση με αυτό, Πέμπτη και Παρασκευή ξεκίνησε η διανομή χρημάτων για τις οικοσκευές και ο Παρίσης, ως αργά το βράδυ του Σαββάτου, είχε εγκατασταθεί στα χωριά της Ανωγής. Επίσης, πολύ μεγάλη ήταν η αποχή των "χαμένων" σε σχέση με άλλες περιοχές: 47,2%. Όσοι ψήφισαν από ΣΥΡΙΖΑ, ΠΑΣΟΚ και της ΝΟΔΕ που ήταν με Καλαφάτη, φαίνεται να κινήθηκαν προς Παρίση.
Ας δούμε την Αγία Θέκλα και πού πήγαν οι ψήφοι όσων βγήκαν εκτός μετά τον πρώτο γύρο: Καλαφάτης 87, Γκισγκίνης 80, Δημητράτος 9, Φίκος 6=182. Πήγαν: Αποχή, λευκά, άκυρα 86, Μιχαλάτος 41, Παρίσης 55.
Αν θέλουμε το πιστεύουμε ότι από τα 86 των λευκών, άκυρων και αποχής τα 80 προέρχονταν από το ΚΚΕ. Είναι, όμως, αδιαμφισβήτητο το συμπέρασμα ότι ο κύριος όγκος των ψήφων Καλαφάτη πήγε στον Παρίση.  Για να μην αδικούμε, στον Αθέρα 27 ψήφοι πήγαν στον Μιχαλάτο, 10 στον Παρίση και 38στην αποχή κλπ.  (Δημητράτος είχε 0, ο Φίκος 2, το ΚΚΕ 15, ο Καλαφάτης 58).
Στη μόνη δημοτική ενότητα όπου ο Παρίσης αντλεί από τους "χαμένους" περισσότερους ψήφους από τον Μιχαλάτο ήταν στη Λειβαθώ. Παρίσης +440 - Μιχαλάτος +278. Αυτό μπορεί να δικαιολογηθεί από την παλιά κόντρα Φραντζή - Μιχαλάτου που οδήγησε τους ψήφους Καλαφάτη προς τον Παρίση.
Ας δούμε τα Μεταξάτα(Εντοπιότητα Φραντζή): 
α' γύρος: Καλαφάτης 126, Μιχαλάτος 87, Παρίσης 58, Γκισγκίνης 28, Δημητράτος 21
β' γύρος: Μιχαλάτος 139(+52), Παρίσης 120(+62) και 61 ψήφοι των "χαμένων" του α' γύρου πάνε στην αποχή-λευκά-άκυρα. (Εδώ, εμείς έχουμε εντοπίσει 3 ή 4 ψήφους που πήγαν από τον Παρίση στον Μιχαλάτο. Άρα ο Παρίσης άντλησε 65 ή 66 ψήφους από τους "χαμένους". Συμβαίνουν και αυτά και έχουν συμβεί και σε άλλα εκλογικά τμήματα). 
Στα Μεταξάτα, εμφανίζεται οι ψήφοι των "χαμένων" του πρώτου γύρου να απέχουν μόνο σε ποσοστό 35%, ενώ ο γενικός μέσος όρος αυτής της αποχής είναι 46,5%. Και γενικά, στη Λειβαθώ, εμφανίζεται το μικρότερο ποσοστό αυτής της αποχής (41%). Όλα αυτά δείχνουν οργανωμένη καθοδήγηση ψήφων, η οποία περιόρισε και την αποχή. 

Στον πρώτο γύρο το 70% των ψήφων ήταν κατά του Παρίση. Από αυτή τη "δεξαμενή" προσπάθησε ο Μιχαλάτος να καλύψει τη διαφορά. Όμως, συγκεκριμένες παρεμβάσεις εμπόδισαν την ελεύθερη ροή προς τον Μιχαλάτο και  ήταν αρκετές για να δώσουν τη νίκη στον Παρίση.  Δεν ήταν γενικευμένη η καθοδήγηση ψήφων του Καλαφάτη προς τον Μιχαλάτο. Αυτό έγινε από συγκεκριμένα στελέχη και κατά τόπους. Χαρακτηριστικό αντίθετο παράδειγμα, ένα από τα πολλά, στα Ζόλα. Στον πρώτο γύρο: Παρίσης 63 ψήφοι - Μιχαλάτος 1 ψήφος. Στον δεύτερο: Παρίσης 57 - Μιχαλάτος 35. Στον πρώτο γύρο, ο Καλαφάτης είχε λάβει 46, ο Γκισγκίνης 3 και ο Δημητράτος 1.

Σημασία έχει ότι, με αυτά και άλλα, δεν προκύπτει το "ο Γαλιατσάτος ή ο Σύριζα, στο δεύτερο γύρο, στήριξε Παρίση". Ότι ήταν να γίνει έγινε από τον πρώτο γύρο. Η πληροφόρηση μας είναι ότι η πλειοψηφία των ψήφων του Δημητράτου κινήθηκε προς την αποχή, το λευκό ή το άκυρο. Και να μη ξεχνάμε ότι τα ελάχιστα στελέχη ΠΑΣΟΚ και Καλαφάτη που έκαναν δημόσια την πρόθεση ψήφου στον δεύτερο γύρο τοποθετήθηκαν υπέρ του Παρίση. Και εμείς, πριν τον δεύτερο γύρο και στηριγμένοι σε λογικούς συνειρμούς, είχαμε γράψει: "Η αίσθηση μας είναι ότι η πλειοψηφία του σκληρού πυρήνα των παλαιοδημάρχων που προέρχονται από το ΠΑΣΟΚ δεν θα ανεχθούν αυτόν που τους πέταξε από το δεύτερο γύρο. Με τον Παρίση έχουν να μοιράσουν λιγότερα και να μοιραστούν μια κεντρική συγκυβέρνηση".
Για το αποτέλεσμα των δημοτικών εκλογών, η πολιτική ευθύνη του ΣΥΡΙΖΑ, ως άτομα και ως σύνολο, είναι τεράστια.  Και δεν έχει να κάνει μόνο με τις όποιες μεθοδεύσεις στελεχών του.
Από τον Ιούνιο του 2012 , όταν μετατράπηκε σε πρώτη πολιτική δύναμη στην Κεφαλονιά, έπρεπε να ανοίξει τις πόρτες και να μην καβαλήσει το καλάμι του νικητή. Να ανοίξει τις πόρτες, όχι για να προσέλθει ο λαός σε αυτόν, αλλά για να βγει ο Σύριζα στο λαό.
Εξω από αυτόν υπήρχαν 100αδες δρώντες πολίτες, οργανωμένοι σε ομάδες ή ατομικά, που πάλευαν ενάντια στο καθεστώς. Η ενότητα αυτών των δυνάμεων, με την παρουσία του Σύριζα, θα μπορούσε να συγκροτήσει μια μεγάλη δύναμη ανατροπής του μέτριου πολιτικού σκηνικού. Αυτό δεν έγινε.
Και, βεβαίως, δεν ευθύνεται μόνο ο Σύριζα. Αυτός μετετράπη σε "πολύφερνη νύφη" και από τις κομματικές εκδηλώσεις του άρχισαν να παρελαύνουν σωρεία προβεβλημένων στελεχών της κοινωνίας. Κάποιοι είχαν προσωπική άποψη για το ποιος έπρεπε να είναι ο υποψήφιος δήμαρχος. Σποραδικά στο διαδίκτυο εμφανίζονταν "διαρροές"ονομάτων υποψηφίων δημάρχων, που είχαν ή προσπαθούσαν να φτιάξουν σχέσεις με τον Σύριζα. Εμφανίστηκαν ονόματα, όπως του Γ. Τσιλιμιδού, Θ. Αυγερινού, Β. Πολίτη και Ρ. Λούζη, ως "συνομιλητών" του Σύριζα και ως ενδιαφερόμενων για τη θέση του υποψήφιου δημάρχου. Δεν έχει πολύ σημασία αν οι ίδιοι ή άλλοι διέρρεαν τέτοιες πληροφορίες. Το πώς τοποθετήθηκαν όλοι αυτοί, στην τελική ευθεία, είναι γνωστό.
Δια πράξεων και παραλείψεων, από πρόθεση ή από λάθη, κάποιοι οδήγησαν την ιστορία σε συγκεκριμένο αποτέλεσμα.
Ο λαός "ψηφίζει τον ηγέτη που του ταιριάζει", αλλά με κάποιες "βοήθειες".
Με αυτά και άλλα ο Διον. Λυκούδης έγινε ο νικητής των εκλογών σε Δήμο και Περιφέρεια.
ΥΓ: Το παρόν ας εκληφθεί ως "δεύτερη και τελευταία δόση" του "Πώς φτιάχνεται ένα αποτέλεσμα στις δημοτικές εκλογές" .
Ας μη σπεύσει κάποιος να πει ότι ο λαός άγεται και φέρεται. Όχι όλοι. Το γιατί αυτό συμβαίνει είναι το μεγάλο δράμα. "Εμείς" κι εγώ, προσωπικά, είμαστε οι πραγματικοί ένοχοι. Οι άλλοι κάνουν, απλώς, καλά τη δουλειά τους. Θα δούμε το θέμα, προσεχώς. 

(στην εικόνα: Δον ΨΥΧΩΤΗΣ) 

Κυριακή 25 Μαΐου 2014

Σήμερα, ψηφίζουμε “τον ηγέτη που μας αξίζει” ή το “κεφάλι του ψαριού που βρωμάει”. Από το ithacanet.gr

Σήμερα, ψηφίζουμε “τον ηγέτη που μας αξίζει” ή το “κεφάλι του ψαριού που βρωμάει”. Από το ithacanet.gr
Τη φράση “οι λαοί έχουν τον ηγέτη που τους αξίζει” την πρωτάκουσα το 1989 από τον Γερ. Αρσένη και μου άρεσε.
Τα χρόνια πέρασαν και σ’ αυτή τη διαδρομή άλλαξα γνώμη. Έγινα, άραγε, σοφότερος; Ότι και να σημαίνει αυτό, η αλλαγή γνώμης σημαίνει διαφορετική παιδεία, πάνω στον ίδιο άνθρωπο.
Την ξανάκουσα, πριν λίγες μέρες, από τον αρχηγό που έμεινε εκτός δεύτερου γύρου για λίγους ψήφους: “Στη Δημοκρατία ο λαός ψηφίζει αυτό που του ταιριάζει. Στη πλειοψηφία του ψήφισε ότι δεν είμαστε εμείς“.
Το πρώτο πράγμα που δεν ξέρει αυτός ο αρχηγός είναι ότι δεν έχουμε δημοκρατία. Αυτό που ξέρουμε ή δεν ξέρουμε είναι θέμα Παιδείας. Το είδος της διαχρονικής παιδείας που λαμβάνει ο καθένας μας  καθορίζει και τη γνώμη που έχει είτε για τον εαυτό του είτε για τους άλλους.  Και κάποιος δεν ξέρει ή κάνει πως δεν ξέρει.
Τίνος είναι η πατρότητα της φράσης;
Βάζοντας την στην αναζήτηση, βρίσκω ότι την έχει πει ο Ουίνστον Τσώρτσιλ. Την έχει πει και ο Κίσσινγκερ. Κάτι παραπλήσιο έχει πει και ο Σαρλ Ντε Γκωλ: “Οι λαοί έχουν την ιστορία που τους αξίζει“.
Και, γενικώς, οι “Μεγάλοι Άνδρες“  δεν φαίνεται να έχουν σε μεγάλη εκτίμηση το λαό.
Ο Ζαν Ζακ Ρουσσό δεν διστάζει να το πει: “Αν υπήρχε λαός αποτελούμενος από θεούς, θα κυβερνιόταν δημοκρατικά. Τόσο τέλειος τρόπος Διοίκησης είναι ακατάλληλος για ανθρώπους“.
Ο πατέρας της σύγχρονης Ρεπούμπλικας, ο συγγραφέας του “Κοινωνικού Συμβόλαιου”, είναι σαφής: Δεν πρέπει και δεν μπορούμε στον κόσμο που γεννιέται να έχουμε Δημοκρατία. Μας λέει ότι είναι κάτι που ταιριάζει στους θεούς, ερχόμενος σε πλήρη αντίθεση με τους αρχαίους Έλληνες, εμπνευστές και πατέρες της Πολιτικής και της Δημοκρατίας.
Μόνο στην Ελλάδα, από ολόκληρο τον κόσμο , ονομάζουμε “Δημοκρατία” τη Ρεπούμπλικα. Και αυτό είναι θέμα Παιδείας.  Μεταφράσαμε μια ξένη λέξη με λάθος τρόπο. Κάποιοι μας έκαναν να λησμονήσουμε το νόημα των ελληνικών λέξεων.
Επειδή κάτι δεν μου καθόταν καλά, συνεχίσα την αναζήτηση της πατρότητας. Δεν έχω το χρόνο για έρευνα σε πρωτογενείς πηγές, οπότε κάθε λάθος μου, παρακαλώ, να είναι συγχωρητέο. Σε ένα άρθρο, που μου φαίνεται ότι το γράφει κάποιος που γνωρίζει περισσότερα, η αναζήτηση της πατρότητας πάει πιο βαθειά:
  • “Η πατρότητα της διατύπωσης του τίτλου έχει αποτελέσει αντικείμενο έριδας: κάποιοι την αποδίδουν στο Τοκβίλ, άλλοι στον Μαρξ και άλλοι στον Τσώρτσιλ. Η αλήθεια ωστόσο είναι πως αυτή η πρόταση ανήκει στον συντηρητικό Γάλλο φιλόσοφο και διπλωμάτη Joseph De Maistre ο οποίος ανέλαβε εργολαβικά την υπεράσπιση των ιεραρχικών κοινωνιών και της μοναρχίας μετά τη Γαλλική Επανάσταση του 1789″.
Και ο αρθρογράφος , κ. Δημ. Χριστόπουλος, θεωρεί ορθή τη φράση.
Ο κ.Δημ. Χριστόπουλος(αν δεν πρόκειται για συνωνυμία) είναι καθηγητής Πολιτικής Επιστήμης και Ιστορίας και υποψήφιος ευρωβουλευτής με τον ΣΥΡΙΖΑ. Κάτι ξέρει, λόγω των σπουδών του, περισσότερα από μένα.  Ο Δημήτρης Χριστόπουλος, ήταν υπεύθυνος του ΚΕΜΟ (Κέντρο Ερεύνης Μειονοτικών Ομάδων), χρηματοδοτούμενος από το υπουργείο Εξωτερικών, σύμβουλος του Γιώργου Παπανδρέου, συνδεδεμένος με τις ΜΚΟ που συμμετείχαν στην κατεδάφιση της Γιουγκοσλαβίας, σημιτικός, μνημονιακός και, εσχάτως… αντιμνημονιακός( μας υπενθυμίζει ο κ. Γ. Καραμπελιάς).
Από τον διαφωτιστή Ρουσσώ, στον Ολιγαρχικό De Maistre, στον Τσώρτσιλ, στον Κίσσινγκερ, στον Ντε Γκώλ, στους στυλοβάτες της σημερινής συγκυβέρνησης, για να καταλήξουμε στον ΣΥΡΙΖΑ! Τι ωραία! Έχουμε διαφορετικές επιλογές από την ίδια μήτρα: Τη νεωτερική αντίληψη περί Δημοκρατίας. Καμία σχέση με την ελληνική ουσία της λέξης.
Όλα αυτά είναι “Διδασκαλία” καθηγητών, διαφωτιστών και μεγάλων ανδρών, “αριστερών” και “δεξιών” με γνωστό ρόλο στη νεωτερική παγκόσμια ιστορία. Είναι όλοι αυτοί, που με το κύρος τους, μετατρέπουν μια φράση σε απόφθεγμα, σε δόγμα και νόμο της “φύσης” των ανθρώπων. Είναι αυτοί που διδάσκουν και διαμορφώνουν συνειδήσεις και Παιδεία. Και κανείς δεν παρατήρησε ότι όλοι αυτοί, που τέτοια λένε, υπηρέτησαν και υπηρετούν Ολιγαρχικές λογικές και πολιτεύματα.
Τα δικά μου γραφτά δεν διαθέτουν το κύρος των προβεβλημένων και σοφών ανδρών(απουσιάζουν οι γυναίκες). Δεν ανήκουν στη χορεία των “αποφθεγμάτων σοφών ανδρών” (και γυναικών, αν υπήρχαν). Για να διδάξεις πρέπει να είσαι “Κάποιος”.  Ο λόγος του αγνώστου και ανώνυμου ενάντια στο λόγο τόσων γνωστών και επώνυμων χάνει κατά κράτος. Χάνει και χάνεται.
Όσα επιχειρήματα και αν επικαλεστώ υπέρ της δική μου άποψης, η Πίστη στο λόγο των σοφών είναι ισχυρότερη, διαχρονικά, από τη Λογική (μου). Ο Λόγος των “Σοφών” γίνεται Ευαγγέλιο.
Αν δεν βρω μια φράση, “με κύρος”, την έβαψα. Μέσα στην απελπισία μου, βρήκα μία στη σοφία του ανώνυμου λαού. Στην παροιμία: “Το ψάρι βρωμάει από το κεφάλι“. Και καλώ, τώρα,  εαυτόν να την υπερασπιστεί.
Με όποιον δάσκαλο θα κάτσεις τέτοια γράμματα θα μάθεις“. Δάσκαλος μου ο λαός. Για τους προλαλήσαντες, η σωρεία των Ολιγαρχικών Πατέρων της νεωτερικής εξουσίας.
Η φράση του De Maistre και όσων την έχουν κάμει σημαία, χάνει κάθε εγκυρότητα, όταν συμφωνήσουμε ότι δεν υπάρχει Δημοκρατία. ΚαιΔημοκρατία προκύπτει εκ των πραγμάτων ότι δεν έχουμε. (Όποιος τολμήσει να υπερασπιστεί το αντίθετο, τα ξαναλέμε). Η σε τακτά χρονικά διαστήματα επιλογή ηγητόρων, με τη βοήθεια του χρήματος, των ΜΜΕ, της Παιδείας και του σχολείου δεν είναι Δημοκρατία.  Δημοκρατία είναι, εκ της ετυμολογίας της ελληνικότατης λέξης, το κράτος του Δήμου, η εξουσία του λαού. Και ο λαός δεν ψηφίζει τους νόμους του.  Και δεν υπάρχει σοβαρή πολιτικό σχήμα ή κόμμα, που να ευαγγελίζεται ένα πολίτευμα , στο οποίο ο λαός θα είναι Αυτόδικος, Αυτόνομος και Αυτοτελής, όπως θα έλεγε και ο Θουκυδίδης.
Το ψάρι βρωμάει από το κεφάλι, γιατί ένοχοι και υπεύθυνοι για την κατάσταση μας είναι οι Δάσκαλοι που εκπαιδεύουν το λαό με λάθος πράγματα και όχι “ο λαός που αποφασίζει”, με βάση αυτά που τον έμαθαν. Κι εγώ συνένοχος, στο μερίδιο που μου αναλογεί.
260 συνυποψήφιοι του προλαλήσαντος αποτυχημένου υποψήφιου δεν βρήκαν λανθασμένη τη φράση του. Έτσι εκπαιδεύτηκαν. Εκπαιδεύτηκαν να πιστεύουν στο αλάθητο και στην ικανότητα ενός μέτριου ηγέτη (Από την εποχή που εμφανίστηκε ο “Κοινοβουλευτισμός” ως πολίτευμα, στην Αγγλία του 1689, όλοι οι πολιτικοί ηγέτες είναι μέτριοι έως κάκιστοι).
Όταν επικαλείσαι μια φράση για να κατακρίνεις αυτούς που δεν σε ψήφισαν, αυτό λέγεται Ύβρις. Κι ας φαίνεται “ουδέτερη”:
  • Η ύβρις ήταν βασική αντίληψη της κοσμοθεωρίας των αρχαίων Ελλήνων. Όταν κάποιος, υπερεκτιμώντας τις ικανότητες και τη δύναμή του (σωματική, αλλά κυρίως πολιτική, στρατιωτική και οικονομική, συμπεριφερόταν με βίαιο, αλαζονικό και προσβλητικό τρόπο απέναντι στους άλλους, στους νόμους της πολιτείας και κυρίως απέναντι στον άγραφο θεϊκό νόμο -που επέβαλλαν όρια στην ανθρώπινη δράση-, θεωρούνταν ότι διέπραττε «ὕβριν», δηλ. παρουσίαζε συμπεριφορά με την οποία επιχειρούσε να υπερβεί τη θνητή φύση του και να εξομοιωθεί με τους θεούς, με συνέπεια την προσβολή και τον εξοργισμό τους.
Έχεις μεγάλη ιδέα για τον εαυτό σου και βαθύτατη περιφρόνηση για όσους δεν έχουν την ίδια ιδέα για σένα και με σένα.  Ο ίδιος δεν χρησιμοποίησε ποτέ και δεν θα το κάμει και στο μέλλον, αυτή τη φράση για να κρίνει τις δικές του επιλογές. Π.χ. δεν θα πει ποτέ ότι “οι λαοί έχουν τον ηγέτη που τους ταιριάζει”, όταν αναφέρεται στον Σημίτη, τον Σαμαρά ή τον Βενιζέλο. Η φράση δεν έχει διαχρονική αξία. Είναι επιλεκτική, βολική και σκόπιμη. Χρησιμοποιείται, όταν ο λαός δεν υιοθετεί τον ίδιο ως πατερούλη και τις επιλογές του ως θρησκεία.
Είναι μια φράση για τα σκουπίδια της ιστορίας. Κι ας είναι κυρίαρχη, σήμερα. Κάθε φορά, κάποιοι βρίζουν τους υπόλοιπους για τις επιλογές τους. Κι ας είναι επιλογές, που είναι αποτέλεσμα συγκεκριμένης γνώσης, παιδείας και κριτικής ικανότητας. Κι ας είναι επιλογές που οφείλονται και στις δικές τους πολιτικές. Οι Κυρίαρχες λογικές διαμορφώνουν τα εκλογικά αποτελέσματα και τη συνείδηση που έχει για τον εαυτό του ο λαός.
Είναι Ύβρις να απαιτείς την αναγνώριση και τη δικαίωση του εαυτού σου κι αν αυτό δεν προκύπτει από το αποτέλεσμα να κατηγορείς άλλους.
Εμείς δεν το κάναμε.  Συμμετέχοντας στις εκλογές, δεν είπαμε και δεν θα πούμε ποτέ ότι “η καλύτερη πολιτική πρόταση”, η δική μας, δεν έγινε αποδεκτή γιατί ο λαός είναι ηλίθιος και “έχει τους ηγέτες που του αξίζουν”.  Ξέρουμε τις δικές μας ευθύνες, τα δικά μας όρια, ξέρουμε τις δυσκολίες, ξέρουμε και τους κυρίαρχους κανόνες του παιχνιδιού. Και θα συνεχίσουμε τη μάχη της ανατροπής των κατεστημένων αντιλήψεων και καταστάσεων. Με μοναδική “φιλοδοξία” να σώσουμε τις περιουσίες μας, την εργασία μας, τη ζωή μας και την αξιοπρέπεια της.
Αυτοί που τόσα χρόνια ήταν στο απέναντι από μας στρατόπεδο ΔΕΝ ΞΕΡΟΥΝ τι σημαίνουν όλα αυτά.
ΕΜΕΙΣ ΞΕΡΟΥΜΕ ότι δεν είμαστε θεοί και γι’ αυτό θέλουμε Δημοκρατία. Επειδή η Δημοκρατία δεν είναι για τους θεούς, αλλά για τους ανθρώπους που γνωρίζουν ότι δεν τα ξέρουν όλα. (Ας αφήσουμε τον Ρουσσώ εκεί που τον έθαψαν οι Γάλλοι: στο Πάνθεον).
“Γηράσκω αεί διδασκόμενος”, αρκεί να θέλω να διδάσκομαι και να αμφισβητώ τις δικές μου γνώσεις, ως το τέλος της  ζωής μου.
Καλημέρα, Καλή Κυριακή και “καλό βόλι”.

(Φωτογραφία ενός σπουδαίου φωτογράφου: Παναγής Καβαλλιεράτος)